Public vs. Private peering: de basis

DEEL 1 – Wanneer wij als hostingprovider werkzaamheden aan ons netwerk aankondigen, hebben we het hierbij ook vaak over onze peering-verbindingen. We gaan er op dat moment automatisch van uit dat de lezer van deze berichten technisch onderlegd is en weet wat peering inhoudt. Maar soms is het goed om bij de basis te beginnen. In deze blog nemen we het onderwerp peering onder de loep en onderzoeken we de verschillen tussen public en private peering.

Dus, wat is peering? In zijn meest eenvoudige vorm wordt peering gedefinieerd als de koppeling tussen twee verschillende netwerken, waardoor deze traffic kunnen uitwisselen. Dit betekent dat het dataverkeer direct van het ene netwerk naar het andere wordt overgebracht, waardoor netwerken elkaars klanten kunnen bereiken. Aangezien dit voor alle betrokken partijen voordelen heeft, brengen netwerkeigenaren elkaar meestal niets in rekening om te peeren. Maar het hebben van veel peering-connecties wil nog niet zeggen dat je het hele internet bereikt. Een kwaliteitsnetwerk zou daarom ook altijd verbonden moeten zijn met minimaal twee transit-providers (bij voorkeur tier 1 netwerken). Dergelijke transit-providers vragen doorgaans echter een aanzienlijke financiële vergoeding, waardoor peering een kostenefficïent alternatief is.

Er zijn twee soorten peering, namelijk public en private peering. Simpel gezegd werken deze als volgt:

Public peering wordt uitgevoerd over een gedeeld netwerk, namelijk een internetknooppunt of Internet Exchange (IX of IXP). Via een Internet Exchange kunnen we verbinding maken met vele andere ‘peers’ met behulp van één of meerdere fysieke verbindingen. Hierdoor worden de kosten per peer voor het versturen van traffic naar veel verschillende netwerken zo laag mogelijk gehouden. Internet Exchanges rekenen een vaste poort- of lidmaatschapsvergoeding om hun infrastructuur intact te houden.

Private peering wordt uitgevoerd door een directe fysieke verbinding te maken tussen twee netwerken. Deze verbinding bestaat meestal uit één of meer 10GE-kabels. De verbinding gaat van het ene netwerk naar het andere, waarbij een vast bedrag aan de eigenaar van de infrastructuur wordt betaald. Zo’n eigenaar is bijvoorbeeld een datacenter. Dit maakt private peering erg geschikt voor het uitwisselen van grote hoeveelheden traffic naar één specifiek netwerk, omdat de kosten per megabit dalen wanneer er meer dataverkeer plaatsvindt.

Door de manier waarop de twee verschillende vormen van peering zijn ontworpen, biedt elk type zijn eigen voor- en nadelen:

 

Public Peering

Private Peering

Voordeel

 

  • Efficiënt gebruik van netwerkpoorten
  • Honderden peers beschikbaar bij grotere IXs
  • Eenvoudig te beheren
  • Dagelijks worden nieuwe peers aan het netwerk toegevoegd

 

 

  • Gegarandeerde connectiveit
  • Makkelijk te monitoren
  • Betrouwbaarder dan public peering
  • Veiliger dan public peering

Nadeel

 

  • Poort-/lidmaatschapskosten aan de IX

 

  • Alleen rendabel voor grote hoeveelheden dataverkeer
  • Het kost meer tijd om een nieuwe peering-verbinding te maken

 

Als Netwerk Design Engineer ben je voortdurend op zoek naar de beste oplossing om ervoor te zorgen dat data hun bestemming op snelle en betrouwbare manier bereiken. Peering is een kosteneffectieve oplossing voor deze boeiende puzzel, die er meestal voor zorgt dat bandbreedte tegen een zeer lage prijs kan worden aangeboden. Peering biedt nog meer voordelen, maar die zullen we in het volgende peering-blog behandelen. Aarzel in de tussentijd vooral niet om vragen te stellen of een reactie achter te laten.



Grzegorz Janoszka
is Network Design Engineer bij LeaseWeb en heeft een belangrijke rol gespeeld bij de implementatie IPv6 bij de internationale hostingprovider.

Over Grzegorz Janoszka

Laatste artikelen