Meer awareness creëren

Vorige week vond in het gebouw van de Tweede Kamer een ronde tafel vergadering plaats naar aanleiding van de affaire Diginotar (audio-stream). Kamerleden stelden vragen aan vertegenwoordigers van het bedrijfsleven en belangenorganisaties. Deze informeerden op hun beurt zo goed als het ging de Kamerleden over case en de implicaties voor andere processen en handelingen.

In de ruim twee uur durende vergadering werd onder andere duidelijk dat de wijze waarop de overheid leunt op het bedrijfsleven terecht reden voor zorg geeft. Maar ook andere issues, zoals de visie van de overheid op ICT projecten over en de feitelijke kennis in het bedrijfsleven zelf kwamen aan de orde.

Dat laatste, de kennis in het bedrijfsleven en dan met name wat betreft veiligheid, is ook onderwerp van een onderzoek van Clearswift dat medio augustus verscheen. “Work Life Web 2011” wil, net als de vorige editie, de potentie van het social web als moderne toolkit voor het bedrijfsleven in kaart brengen. Daarvoor zijn in 6 landen, waaronder Nederland, werkgevers (900) en werknemers (1500) geïnterviewd. De bevindingen van het rapport zijn daarmee gebaseerd op een redelijk omvangrijke steekproef, waardoor de uitkomsten wel serieus te nemen zijn.

Verschil per land
Uit het onderzoek blijkt dat er spanning bestaat tussen de mogelijke inzet en de bestaande businessrules en dan met name op het punt van veiligheid. Daarnaast lijkt er sprake te zijn van verschil tussen landen die al lang web 2.0 en social media minded zijn, zoals de VS en landen zoals Japan, waar met name de gezagsverhoudingen een rol spelen bij het mindere gebruik van de toepassingen.

Maar uiteraard is de positie die Nederland in de vergelijking inneemt op deze plek het meest interessant. En om maar met de deur in huis te vallen: Nederlandse werkgevers zijn extreem terughoudend met het blokkeren of anderszins ontmoedigen van web 2.0 toepassingen op de werkvloer (18%). Alleen de VS hebben een vergelijkbare score. Duitsland scoort hier met 35% het slechtst. Dat Nederland zo weinig filtert op de werkvloer klinkt als goed nieuws. Het past bij de constatering dat maar liefst 60% van de ondervraagde managers gelooft dat web 2.0 de productiviteit van de medewerkers en de kennisdeling op de werkvloer kan stimuleren.

Veiligheid
De uitkomsten van het onderzoek laten echter ook een ander beeld zien, en wel op het vlak van veiligheid. Maar liefst 92% van de ondervraagde Japanse werkgevers gaf aan dat zorgen over verlies van data en security overwegingen een verdere uitrol van web 2.0 toepassingen op de werkvloer voorkomen. Nederland staat hier met 82% op de laatste plaats. Dat is om meer dan een reden een opmerkelijke score. Het blijkt namelijk dat de houding van de werknemers hier parallel aan loopt. Van de ondervraagde Nederlandse werknemers is slechts 40% zich tijdens web 2.0 gebruik op de werkvloer en elders bewust van de security risico’s voor het werk en treft maatregelen.

Dat lage bewustzijn wordt deels verklaard bij de vragen die gaan over de verantwoordelijkheid voor security. Van alle ondervraagde werknemers geeft 1 op 3 aan, dat veiligheid de exclusieve taak van de werkgever is. Beide scores geven daarmee aan dat security awareness in Nederland niet voldoende is. Het heeft er zelfs veel van weg dat werknemers quasi nonchalant online opereren, vertrouwen op kennis en alertheid bij anderen en zich derhalve onvoldoende bewust zijn van de risico’s die het web met zich meebrengt.

Gidsland
Bovenstaande is een hard oordeel over een land dat zich graag positioneert als gidsland voor het internet in de meest brede zin. Die positie lijkt op basis van het Clearswift onderzoek niet langer terecht. Dat wordt nog eens onderstreept door de actuele situatie waar politiek en bedrijfsleven nog moeten bijkomen van de Diginotar ervaring en er nog steeds twijfel bestaat over projecten als de OV Chipkaart. Anders gezegd, we zijn wellicht een veilig gewaande toppositie aan het kwijtraken.

Hoe verder
Erkennen dat we qua datalekken en kennishiaten niet onder voor andere landen is een eerste stap op weg naar een betere omgeving. Wat daarna dient te volgen is dat alle schakels in de complexe keten van elektronische communicatie diensten erkennen een essentiële rol te vervullen.

Iedere aanbieder moet meer dan ooit doordrongen zijn van het feit dat het niet langer gaat om puur verkopen van een dienst. Het zorgen voor kwaliteit en het bijbrengen van kennis, zowel intern als ook bij de opdrachtgevers, daar draait het om. Dat betekent concreet ook dat we meer en vaker moeten wijzen op de gevaren van e-communicatie.


Rashid Niamat is sinds 2007 zelfstandig adviseur in strategieontwikkeling, implementatievraagstukken en communicatie trajecten rond e-activiteiten en samenwerkingen. Rashid houdt trouw een boeiend weblog bij over de internetmarkt.

Over Rashid Niamat

Laatste artikelen