Samenwerking sector: noodzaak of slecht onderbouwde wens?

Binnen de hostingsector is er dit jaar een merkbaar grotere belangstelling voor de begrippen fusies, overnames en samenwerking. Gevoed door een groot aantal artikelen of andere bijdragen vanuit de sector zelf sterkt dat de gedachte dat er echt het nodige is gebeurd op dat vlak. Klopt dat beeld, of is er sprake van een boodschap die meer staat voor een wens dan het beschrijven van de realiteit?

Definitie probleem
Die vraag beantwoorden is minder makkelijk dat gedacht. De hostingsector is geen strak afgebakend begrip, daardoor vallen meer bedrijven onder die noemer dan de exploitanten van serverruimte voor het draaien van websites en mailfaciliteiten in opdracht van derden.

Een snelle blik in het KvK register leert dat de markt volgens een aantal traditionele definities niet statisch is. Er zijn gevallen zichtbaar van het staken van bedrijfsactiviteiten door het veranderen van naam of overname annex samenwerking. Ook het staken van bedrijfsactiviteiten wegens bedrijfseconomische omstandigheden komt voor. Maar om nu te zeggen dat deze scan de stelling onderbouwt dat er sprake is van massale dan wel structurele consolidatie in de markt, nee dat lijkt vooralsnog een brug te ver.

Herkomst van de vraag
Dat doet de vraag opdoemen, waar al die belangstelling dan vandaag komt. Is er niet sprake van het aanjagen van vraag, teneinde dat proces te versnellen? Herlezen van de verschillende opinies over dit onderwerp leert dat er inderdaad schrijvers zijn, die van mening zijn dat samengaan een normaal en vooral gewenst scenario dient te zijn. Met als onderbouwing, dat de huidige markt te ondoorzichtig is, te veel aanbieders heeft en daardoor op langere termijn de spoeling voor de aanbieders te dun wordt om een goede boterham te verdienen.

Er valt uiteraard een hoop te zeggen voor een deel van de bewering, namelijk dat een overweldigend aanbod zorgt voor een verminderd inkomen per ondernemer. Wat daarbij echter niet wordt onderbouwd is hoeveel inkomen voor een ondernemer in deze sector de ondergrens dient te zijn of wat een gezonde omzet is. En dat is ook extreem lastig te bepalen. Niet in de laatste plaats omdat er zoveel verschillende soorten hosters zijn. Het scala varieert van de aanbieder met letterlijk 100.000den klanten in binnen -en buitenland tot een reclamebureau dat de klanten hosting als service aanbiedt. De eerste partij zal permanent moeten sturen op een strakke operatie en hoge mate van efficiency. De andere partij, weet dat de kosten ook op andere wijze gedekt worden.

De klant
Wat eveneens niet uitgebreid wordt uitwerkt in de opinies, is de klant. Het is zelfs uitermate opmerkelijk dat daaraan zo weinig aandacht wordt besteed. Niet elke klant staat te juichen bij het idee dat zijn leverancier samengaat of op een ander manier kiest voor schaalvergroting. Erger nog, er is een nadrukkelijk aanwezige trend naar het kiezen voor een kleinere aanbieder van producten of diensten. Waar aanbieders nog steeds focussen op Bigger is Better al dan niet in combinatie met Lean and Mean is de klant vatbaar geworden voor Smaller is Better.

Die tegenstelling tussen klant en aanbieder is mede de oorzaak voor het mislukken van zoveel fusies en samenwerkingen, of zoals recent bleek bij HP het last minute terugdraaien van een vergelijkbare stap. Hoewel het sterk per sector verschilt zijn fail rates van uiteindelijk meer dan 70% niet ongebruikelijk.

En het personeel
Wat dit cijfer niet inzichtelijk maakt is die andere hoofdoorzaak van het mislukken van fusies. Elke fusie of samenwerking vergt veel van de bestaande crew, dat betekent ook dat er sterke behoefte is aan professioneel management, bekend met de processen die hierbij komen kijken. Dat hier nogal eens wat fout gaat – in elke sector trouwens – mag duidelijk zijn. De belangentegenstelling tussen personeel en directie in dit soort processen is namelijk groot en blijft uiteindelijk niet verborgen voor de buitenwacht, lees de klanten.

Kortom het wordt tijd voor beter onderbouwde pleidooien voor of tegen samenwerking in de sector.


Rashid Niamat is sinds 2007 zelfstandig adviseur in strategieontwikkeling, implementatievraagstukken en communicatie trajecten rond e-activiteiten en samenwerkingen. Rashid houdt trouw een weblog bij over de internetmarkt.

Over Rashid Niamat

Laatste artikelen