Wat is het Symantec syndroom?

Eerder deze maand verscheen op The Register een opsomming met storage nieuws. Een van de bedrijven die daar stond was Barracuda, dat binnenkort van de beurs wordt gehaald. Dat deed de schrijver van het stuk de opmerking dat hier misschien sprake was van het Symantec syndroom. Waar staat het voor en hebben we er in Nederland ook last van?

Symantec syndroom uitgelegd

Auteur Chris Mellor bedoelde met het Symantec syndroom dat wat voor security vendoren logisch lijkt (of in iedere geval: leek) door de markt anders wordt ingeschat. De gedachte die enige tijd in de security sector heerste was dat het beveiligen van data en processen kon worden uitgebreid met het zorgen voor veilige opslag. Symantec maakte daarom in 2005 de stap naar back-up. Het kocht voor $13,5 miljard Veritas en had daar weinig plezier van. In 2015 werd het voor $8 miljard van de hand gedaan. Een aanzienlijk verlies en een ervaring rijker.

De ervaring was dat back-up veel met veiligheid te maken hebben, maar dat bedrijven het aan een ander deel van de business overlaten. IT security gaat over de endpoint beveiliging en de virtuele slotgracht om het bedrijfsnetwerk. Back-ups daarentegen worden gezien als de verantwoordelijkheid van data-management of zelfs de afzonderlijke afdelingen in een bedrijf. Een interessante gedachte van Mellor. Hij kwam ermee omdat bij Barracuda een situatie bestaat die lijkt op Symantec voor 2015. Een deel van de Barracuda business is security, een ander deel is meer back-up gerelateerd. Met de verkoop aan een investeerder kan het bedrijf worden opgedeeld en elk van die delen zonder van elkaar last te hebben verder groeien.

Natuurlijk kun je je afvragen of Mellor gelijk heeft. Je kunt ook verder spitten en dan zie je dat (wederom) Symantec dit jaar met fors verlies afscheid heeft moeten nemen van de certificaat handel. Ook dat leek aanvankelijk een logische uitbreiding van het portfolio, maar de realiteit was volslagen anders. In lijn met wat Mellor schrijft kunnen we stellen dat het Symantec syndroom daarom ook staat voor “in theorie logische acquisities en portfolio uitbreidingen die in de praktijk niet werken”. Nadrukkelijk is het daarbij niet alleen de naamgever Symantec die de plank misslaat. Barracuda was al genoemd. Het leuren met McAfee door Intel ging ook niet van een leien dakje. Intel schreef ruim 40% af op de verkoop van het security bedrijf dat amper 5 jaar deel van CPU bakker was.

Nederland

Dichter bij huis hebben we tot nu toe geen direct vergelijkbare cases. Toch is daarmee niet gezegd dat de situatie in Nederland 100% beter is. In het verleden zijn bijvoorbeeld zakelijke providers (wie weet nog waar Vuurwerk voor stond?) opgekocht door bedrijven met de focus op netwerken. Dat leek toen logisch, want via een domeinnaam was er al een voet tussen de deur en upsell naar netwerkdiensten zou de volgende stap zijn. Zoals bekend is die strategie weinig succesvol geweest.

De overname van Vuurwerk was de eerste, maar zeker niet de laatste case die enige overeenkomsten met het Symantec syndroom vertoont. Er is echter wel een wezenlijk verschil: de deconfiture van Vuurwerk ging heel erg snel. Wat Mellor namelijk impliciet aangeeft is dat het zo maar 5~10 jaar kan duren eer duidelijk wordt of een verticale of diagonale uitbreiding van het portfolio (alles behalve het opkopen van directe concurrenten) echt loont.

Het Symantec syndroom geeft aan dat we moeten leren omgaan met een heel andere horizon dan we de laatste jaren gewend zijn. Dat betekent weer dat het nog te vroeg is een gedegen oordeel te kunnen vellen over de meeste acquisities, overnames, consolidaties, samenwerkingen van de laatste jaren.

Over Redactie ISP Today

ISP Today is het Nederlandstalige platform voor de Internet Service Providers in Nederland. We presenteren nieuws van redactionele kwaliteit met relevantie voor de Nederlandse ISP community. Internet Service Providers en met name de mensen daarachter staan centraal op ISP Today.