Wat te doen met content en domeinnaam als …

Niet iedereen heeft er al mee te maken gehad, maar er zijn situaties waarin derden verzoeken een website en/of domeinnaam over te nemen of zelfs te schrappen. We doelen niet op de gewone verhuizingen of opzeggingen, maar op bijzondere omstandigheden.

Digitaal nalatenschap

De directe aanleiding voor deze post is een artikel op Euractiv. Het maakt melding van een lobbytraject door (waarschijnlijk) Europese juristen. Zij willen binnen de EU (Parlement en Commissie) aandacht voor de huidige problemen rond digitale nalatenschappen. Heel simpel: als iemand komt te overlijden dan kan zijn of haar social media account in principe oneindig lang blijven bestaan. De rechten van het account en de inhoud liggen namelijk bij de (Amerikaanse) eigenaren van die platformen. Daar zijn in diverse EU lidstaten al processen gevoerd, maar van een passend EU breed wettelijk kader is nog geen sprake. Het is best een lastig en complex onderwerp. Wie er over nadenkt kan ook andere situaties dan overlijdens verzinnen waarbij niet reguliere overdracht van content voorkomt.

Overdracht

Niet regulier, maar wel bekend, zijn gevallen waarbij de rechter of geschillencommissie beveelt een domeinnaam (al dan niet met onderliggende inhoud) over te dragen. Als hoster heb je daar weinig over te zeggen, een vonnis is een vonnis. De overdracht zal in de regel ook niet echt heel complex zijn. Kwestie van wijziging van houder en/of verhuizing accorderen en mogelijk iets als ftp toegang om de inhoud te verwijderen.

Wat lastiger wordt het als bedrijven splitsen (en dat komt ook best wel veel voor). Een multinational die de schaar in de organisatie zet is meer bezig met de mensen, locaties en de productiemiddelen dan met de websites en geregistreerde domeinnamen. Dat wil nog wel eens tot wat last minute stress leiden of grote aantallen spookdomeinen waarvoor niemand zich meer verantwoordelijk voelt. Echt lastig is het soms ook bij de kleinere bedrijven. Wat als een niet geregistreerd samenwerkingsverband met slaande ruzie uit elkaar gaat en alle ex-partners de domeinnaam claimen? Hosters die daar ervaring mee hebben weten dat er dan behoorlijk wat emotionele druk kan worden uitgeoefend via de telefoon en mail.

Tenslotte is er nog de weinig bekende overdracht vanwege “geografische registratie belemmeringen”. Mogelijk is daar ook een betere term voor. Waar het om gaat is het niet meer mogen leveren van een dienst omdat de contractpartij naar een ander land verhuist. Daarvan kennen we in Nederland bijna geen voorbeelden. Dat komt vooral omdat de regels voor .NL zo lekker ruim zijn (art 1.1 “Iedereen, waar ter wereld gevestigd of woonachtig, kan via een registrar bij SIDN een abonnement voor een .nldomeinnaam aanvragen”).

Voor andere TLDs is dat toch een ander verhaal. Binnen de EU zijn er registries die daar minder flexibel zijn. Het lijkt er vooralsnog op dat we met .EU de eerste cases gaan krijgen van dilemma’s bij houders en registrars. Waarom? Vanwege Brexit. De Britten willen uit de EU en daarvan is de consequentie dat meer dan 100.000 in het VK gevestigde .EU houders niet meer aan de registratie eisen voldoen. Het is een onderwerp dat niet op de politieke agenda staat maar wel grote impact kan hebben voor de online bereikbaarheid van heel veel bedrijven. Om nog maar te zwijgen over de kosten (o.a. voor nieuw drukwerk).

De vraag wat moet er met al die namen gebeuren en de onderliggende content is overigens niet alleen voor de huidige houders en registrars een flinke uitdaging. De registry EU heeft er zelf ook een forse klus aan, want bij zo wel het blijven hanteren van de regels als het aanpassen zal de kritiek niet mals zijn.

Over Redactie ISP Today

ISP Today is het Nederlandstalige platform voor de Internet Service Providers in Nederland. We presenteren nieuws van redactionele kwaliteit met relevantie voor de Nederlandse ISP community. Internet Service Providers en met name de mensen daarachter staan centraal op ISP Today.