Het Dropbox nieuws is goed nieuws voor de hele Nederlandse IT sector

Eind vorige week sijpelde het nieuws door dat Dropbox zich zich waarschijnlijk voorbereidt op een beursgang. Dat nieuws is in de eerste plaats voor de beurzen een opsteker. De IT sector heeft evenmin reden tot klagen, men kan dergelijke positieve ontwikkelingen goed gebruiken.

Welke ontwikkelingen?

Natuurlijk roept bovenstaande op wat er dan positief is aan die ontwikkelingen. Het antwoord op die vraag is uitgebreider dan je zult verwachten. Om te beginnen heeft Dropbox de afgelopen periode laten zien dat het heel goed in staat is geld te verdienen. 2017 was het jaar dat de omzet boven de $1 miljard uitkwam en de cashflow was al langer positief. Het aantal klanten nam nog verder toe en de acceptatie van de dienst werd mede door als ISO, SOC, HIPAA, BSI trajecten die Dropbox heeft doorlopen nog hoger.

Daarmee zet Dropbox zich wel heel duidelijk af van de partijen die ofwel de stekker uit de dienst getrokken hebben, de tarieven fors hebben verhoogd, dan wel nog steeds de cijfers in rode inkt schrijven of die zich zelf in de etalage hebben gezet. Met iets betrekkelijk simpels en weinig spannends als Storage kun je een aardige business opbouwen (ook als je geen AWS heet, maar daar vooralsnog wel van afhankelijk bent).

Wat ook goed is aan de Dropbox case is dat er in aanloop naar de beursgang vanzelf meer over de core business van het bedrijf geschreven gaat worden. Storage klinkt weinig spannend, maar reken maar dat journalisten gaan uitspitten hoe het nou precies zit met de opslag. Waar wordt dat gedaan, in welke regio’s en wat zijn de risico’s. Dat laatste is een geschenk voor iedere Nederlandse ondernemer die iets doet met IT en/of storage. In tal van kranten en online items zal worden gelinkt aan de GDPR en de Amerikaanse regels, black-outs in het verleden, geruchten over datalekken et cetera.

De komende periode zal elke wissewasje dat over Dropbox wordt gepubliceerd een mooi handvat zijn met je eigen klanten het gesprek aan te gaan. Hoe hebben zij de storage behoefte ingevuld? Weten ze hoeveel kopieën er van de datasets zijn en waar die staan? Kunnen ze die allemaal 100% beheren? Met andere woorden zijn ze aan de vooravond van de GDPR volledig in control?